Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15978 K.2024/1697

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli ve 2017/899 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararı ile 1. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 2. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nun temyiz istemi gerekçesizdir. 2. Sanık ...'nun temyiz istemi; atılı suçu işlememesi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların, katılan ...'a, kendisini devlet kurumuna dışardan atama suretiyle işe sokacaklarını beyan ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen kamu davasında, katılanın soruşturma aşamasında sanık ......'nın "benim öz dayım sağlık bakanı olduğundan parti bize yardımcı oluyor" dediğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli ve 2017/899 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden başka yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,