Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15989 K.2022/12859

1)Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet Savcısının temyizlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık ... tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı;

sanık ...’ın üzerine atılı “resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık” suçları yönünden ise yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık ... müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden mahkûmiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." düzenlemesi uyarınca ve ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarih ve 6-230/32 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nin 51/3. maddesindeki denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu da dikkate alındığında; sanık hakkında belirlenen denetim süresinin mahkum olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,