Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16412 K.2024/16098

İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/253 Esas ve 2018/116 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2014 tarihli iddianamesi ile kamu kurum ve kuruluşları, vb. tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve birden fazla kişi tarafından birlikte yağmaya teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2014/329 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte yağmaya teşebbüs suçundan beraat, dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 4'er yıl hapis ve 60.000'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, mahkumiyet kararlarına yönelik hükümlerin Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.07.2017 tarihli ve 2017/15651 Esas, 2017/17434 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına kararı verildiği,

Bozma sonrası, sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2 53... üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, 25.12.2017 tarihli uzlaştırma tutanağına göre tarafların tarafların edimli olarak uzlaştıkları, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/253 Esas, 2018/116 Karar sayılı kararı ile,

karar tarihi itibariyla yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254/2 maddesi uyarınca ceza miktarına bakılmaksızın, CMK'nın 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karar eteğinde yargı yolunun zuhulen istinaf yolu olarak gösterildiği,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.01.2019 tarihli ve 2019/151 Esas, 2019/139 Karar sayılı kararı ile dosyanın daha önce temyiz incelemesi gördüğüne işaretle Dairemize gönderildiği anlaşılmakta ise de, ilk defa verilen İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/253 esas, 2018/116 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının itiraz merciince incelenmemiş olduğu anlaşıldığından ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.