Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16473 K.2025/5104

A. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan zarar görmeyen ...'un kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, ... adına vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafinin Temyizi Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nun 157/1.maddesi gereği basit dolandırıcılık suçundan dava açıldığı, eylemin TCK'nın 158/1-f maddesini oluşturduğu gerekçesi ile 18.11.2013 tarihli görevsizlik kararı verildiği, sanığın alınan savunmasında görevsizlik kararı ve eklerinin sanığa okunduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 18.11.2013 tarihli ve 2013/12611 Esas ve 2013/17758 Karar sayılı bozma kararına konu Mahkemenin, 14.04.2011 tarihli ve 2010/65 Esas ve 2011/327 Karar sayılı mahkûmiyet kararına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden fazla ceza tayini,

2. Katılan ... kendisini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına "Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması,