Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16864 K.2024/1739

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 27.11.2017 tarihli ve 2017/22206 Esas, 2017/24755 Karar sayılı kararı ile "Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/923 Esas, 2019/219 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...'in Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/81 Esas ve 2002/44 Karar sayılı kararı ile silahla yağma suçundan dolayı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldığına, buna ilişkin ilamın 08.10.2018 tarihinde infaz edildiği ve tekerrüre esas olduğuna, bu durumda sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 6,7 ve 8 inci fıkraları uygulanarak mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile birlikte yanında kimlikleri tespit edilemeyen ve bu nedenle haklarındaki soruşturmanın ayrılmasına karar verilen diğer iki şüpheliyle olay öncesi suç işleme konusunda anlaştıkları, her birinin anlaşma doğrultusunda eylemdeki rollerini eylem öncesi planladıkları, bu anlaşma doğrultusunda 30.05.2012 tarihinde 100 üncü yıl caddesi üzerinden bulunan katılanın yanına gelen ve kendisini İran vatandaşı olarak tanıtan sanık ...'in katılandan Kapalıçarşı'da bulunan Ermenistan asıllı bir sarrafın adresini sorduğu, bu aşamada yanlarına ikinci bir kişinin gelerek konuşmaya dahil olduğu,

sanık ...'in müşteki ile aralarındaki konuşma sırasında cep telefonu satmak istediğini beyan ettiği, diğer kişinin de cep telefonu işleri yaptığını söylediği, yine konuşma sırasında sanık ...'in yanında 8 adet altın saat bulunduğu, bunları kuyumculara satmaya çalıştığı, diğer kişinin ise saatleri kuyumcuya göstermeyi teklif ettiği, hep birlikte yakınlarda bulunan kuyumcunun önüne gittikleri, bu sırada kuyumcudan çıkmakta olan ve kendisinin kuyumcuda çalıştığını, hava almak için dışarıya çıktığını söyleyen kişiye saatleri gösterdikleri, bu kişinin saatlerin altın olduğu ve piyasa fiyatının 3.500-4.000,00 TL civarında olduğunu söylediği,

ancak şu anda dükkanda para olmadığı için satın alamayacağını belirttiği, bunun üzerinde sanık ... ile birlikte kuyumcuya giden ve kimliği tespit edilemeyen kişinin katılana altınları uygun fiyata ve birlikte satın almayı teklif ettiği, bunun üzerine katılanın sanık ... ile pazarlık yaptığı ve 3 adet altın görünümlü saati toplam 1.150,00 TL'ye satın aldığı, kimliği tespit edilemeyen ve soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen diğer şüphelinin de 5 adet saati 2.500,00 TL'ye satın almak üzere sanık ... ile anlaştıkları, katılanın daha sonra satın aldığı saatleri kuyumcuya götürdüğünde sahte olduğunun anlaşıldığı,

bu suretle sanığın hileli davranışlarla katılanı aldatıp zarara uğratarak haksız yarar sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla iş bu kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ... savunmasında olay tarihinde Antalya ili Kumluca ilçesinde bulunmadığını, daha önce katılan ile karşılaşmadığını, kendisini tanımadığını, bahse konu işlemi gerçekleştirmediğini söyleyerek üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Katılan aşamalardaki beyanında; "Sanık beni dolandırmıştır. 1.150,00 TL zararım vardır. Sanık saatlerin altın olduğunu söyleyerek bana sattı. Daha sonra altın olmadıkları anlaşıldı. Zararım halen giderilmedi. Sanıktan şikayetçiyim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Dosya bozma sonrası Uzlaştırma Bürosuna gönderilmiş ancak maddi edim içeren 30.11.2018 tarihli uzlaşma raporunun imzalanmaması ve edimin yerine getirilmemesi nedeniyle uzlaşma gerçekleşmemiştir.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması nedenleriyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde ilk paragrafta açıklanan nedenlerle, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/923 Esas, 2019/219 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,