Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16919 K.2023/7236

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2012 tarihli ve 2011/898 Esas, 2012/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2012 tarihli ve 2011/898 Esas, 2012/238 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.01.2017 tarihli ve 2014/8539 Esas, 2017/468 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/118 Esas, 2017/435 Karar sayılı kararı ile, mahkemenin görevsizliğine ve sanığın eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi uyarınca cezalandırılması için dosyanın görevli ve yetkili Şanlıurfa Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Görevsizlik kararı üzerine, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2017 tarihli ve 2017/604 Esas, 2017/317 Karar sayılı kararı ile, mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yetkisizlik kararı üzerine, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2017 tarihli ve 2017/432 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararı ile, mahkemenin yetkisizliğine, görevli ve yetkili mahkemenin Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi olduğuna, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince de yetkisizlik kararı verilmiş olup olumsuz yetki uyuşmazlığı oluştuğundan 5271 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 13.02.2018 tarihli ve 2018/126 Esas, 2018/708 Karar sayılı kararı ile, yerinde görülmeyen Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2017 tarihli ve 2017/604 Esas, 2017/317 Karar sayılı yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

7. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2018/994 Esas , 2019/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci , 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. İlk uzlaştırma işleminin 16.07.2018 tarihinde taraflara tebliğe çıkarıldığı, raporun 03.10.2018 tarihinde düzenlendiği aynı zamanda Cumhuriyet Savcısının havalesinin 04.10.2018 tarihi olduğu ve 16.07.2018 ve 04.10.2018 tarihleri arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçlamalar ile bir ilgisi bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde, sanığın kendisini katılana polis olarak tanıttığı, katılanın hesabında bulunan paranın yanacağını parayı kurtarabilmek için kendisinin verdiği hesaba parasını havale etmesini söylediği, katılanın da verilen hesaba 17.300,00 TL para transferi yaptığı, gönderilen paranın sanığın hesabına ulaştığı üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Ziraat Bankasının cevabi yazısında; paranın yatırıldığı hesabın sanığa ait olduğu, 11.10.2011 tarihinde Şanlıurfa Şubesinden paranın çekildiği belirtilmiştir.

3. Sanık ... suçlamayı kabul etmemiş, olay tarihinde bir şahsın yanına gelerek hesabına para yatırılacağını ancak kendi hesabında yatırılırsa paraya el konacağını bu nedenle sanığın hesabına yatırılmasını istediğini, sanığın da iyi niyetle kabul ettiğini karşılığında herhangi bir ücret almadan parayı çekip şahsa verdiğini beyan etmiştir.

4. Sanık savunmasında; suçlamaları kabul etmemiştir.

5. Sanık tarafından, katılanın zararlarının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

6. Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

7. Mahkemece sanığın oluşa aykırı savunmaları, katılanın beyanı, bankanın cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre uzlaştırma işleminin de olumsuz sonuçlanması nedeniyle sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tekerrüre esas sabıkası bulunan, bozma öncesi tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında bozma sonrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2018/994 Esas, 2019/156 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,