Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16963 K.2023/7955

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Serik Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.08.2017 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 26.06.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli kararı ile sanığın, denetim süresi içinde 15.12.2018 tarihinde işlediği suç nedeniyle hükmün açıklanmasına ve sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığının anlaşılması karşısında sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, beraat verilmesi için gereken koşulların oluşmadığına, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın hazine mülkiyetindeki ... Mahallesi, ... Mevkii tescil harici alanı ekip biçmek suretiyle tecavüzde bulunduğu, buna ilişkin iki adet Kaymakamlık men kararının bulunduğu, bu nedenle hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. ... tarafından 21.10.2016 tarih ve 24.02.2017 tarihli men kararlarının örnekleri dosya arasına alınmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın açık itirafı, Kaymakamlığın yapmış olduğu 3091 sayılı Kanun'a uygun keşif ve müdahalenin meni kararı ve dosya içeriğinin sanığı ve iddianameyi doğruladığından bahisle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca eylemin suç olmaktan çıkarıldığı, bu nedenle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, keza sanık tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza ikinci kez tecavüzden de bahsedilemeyeceği zira 2. men kararına konu eylemin sanık ile aralarında hukuki ihtilaf bulunan ...'ya ait zeytin ağaçlarının ve çalılıkların kesilmesi eylemine ilişkin olduğu,

3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyedliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkındaki Kanunun 15 inci maddesinde belirtilen suçun da olayda oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu taşınmazın tapuda kayıtlı olmayan tescil dışı bırakılan hazineye ait ekilebilir sarı alan olduğu anlaşılmakla hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeniyle mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yine 3091 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunun oluşabilmesi için usulüne uygun olarak verilmiş ve infaz edilmiş iki men kararının bulunması gerekir. Men kararlarının nasıl infaz edileceği hususu Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi hakkında Kanunun Uygulama Şekli ve Esaslarına Dair Yönetmelik'te düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından 21.10.2016 tarihli men kararında müdahalenin şeklinin "ekmek dikmek suretiyle 770 metrekarelik kısma" şeklinde belirtildiği, 24.02.2017 men kararında müdahalenin şeklinin "zeytin ağaçlarını ve çalılıklarını kesmek suretiyle" şeklinde belirtildiği, bu şekilde aynı konuya ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş iki adet men kararının bulunmadığı, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinde belirtilen suçun olayda oluşmayacağı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,