Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16941 K.2024/11679

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınan Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/300 Esas, 2006/152 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümleri uygulandığı, bu nedenle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında verilen ilk mahkumiyet kararında hükmedilen adli para cezasının "6 eşit taksitte" ödenmesine karar verildiği, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine bozulduğu, bozma sonrası verilen incelemeye konu kararda, sanık hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan.