Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16944 K.2024/2868

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2013/810 Esas, 2014/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2013/810 Esas, 2014/203 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.12.2016 tarihli ve 2015/9512 Esas, 2016/8067 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı suçun tüm yasal unsurları itibarıyla oluştuğunun ve mahkûmiyetine karar verilmesinin gerektiği gözetilmeden beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2018/312 Esas, 2018/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık vasisinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında az ceza verilmesi nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana olan borcu nedeniyle ona araç devri yapacağını söylediği, ancak aracın değerinin borcundan fazla olduğunu beyan ederek ondan 10.000,00 TL daha istediği, katılanın ancak başkası adına senet vermesi halinde bu parayı verebileceğini söylediği, sanığın da eşi ve babası adına sahte imza ile oluşturulmuş senedi katılana vererek ondan menfaat temin ettiği iddiası ile ilgili açılan kamu davasında; sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin rapor dosyaya ibraz edilmiş, Mahkemece tanık beyanları, katılanın ifadeleri ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin 07.06.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi, ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık, sanık vasisi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2018/312 Esas, 2018/827 Karar sayılı kararında sanık, sanık vasisi ve katılan vekili öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık, vasi ve katılan vekilininin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,