Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/17474 K.2024/10743

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edennin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz dışı şikâyetçi ...'in Gürgentepe Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben verdiği 20.12.2012 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında şikâyette bulunması üzerine Gürgentepe Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/507 sayılı soruşturma dosyasında verilen yetkisizllik kararı sonrası Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/86 sayılı soruşturma dosyasında 08.05.2013 tarihinde 2013/238 karar numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara şikâyetçi tarafından itiraz edilmesi üzerine Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2013 tarih ve 2013/701 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği,

Gürgentepe Belediye Başkanlığının Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben verdiği 15.08.2014 tarihli şikayet dilekçesine istinaden 2014/532 sayılı soruşturma dosyasının açıldığı ve işbu dosyada 25.08.2014 tarih ve 2014/319 Karar numaralı kararı ile kesinleşmiş bir karar ve sonuçlanmış soruşturma ile ilgili aynı konu bakımından yeniden soruşturmayı gerektirecek bir durum olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, Gürgentepe Belediye Başkanlığının işbu karara itirazı üzerine Ordu 1.Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2014 tarih ve 2014/339 D.İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildiği,

Anılan kararda her ne kadar 08.05.2013 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın sanık hakkında verildiği, 15.08.2014 tarihli şikayet dilekçesinde ise temyiz dışı ... ve Demirsan Kardeşler İş Makineleri Nakliyat Ltd Şti. yetkilisi hakkında da şikâyetçi olunması nedeniyle önceki kararın bu kişiler yönünden şüpheli sıfatıyla soruşturma yapılmasına engel olmayacağı hususu değerlendirilmeden karar verilemeyeceği belirtilmiş ise de;

İtirazın kaldırılması üzerine yürütülen Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/688 soruşturma sayılı dosyasında 18.12.2014 tarihinden temyiz dışı ... tarafından noterden ihtar yapılıp tutanaklar tutulduğu ve 20.12.2012 tarihinde Gürgentepe Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette de bulunduğu ve görevini kötüye kullandığına dair delil bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği ve bu kararın da itiraza müteakip Ordu 2.Sulh Ceza Hakimliğinin 26.01.2015 tarih 2015/98 D.İş sayılı kararı ile kesinleştikten sonra 18.12.2014 tarihli 2014/270 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmakta ise de;

iddianame tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 173/6. maddesinde “İtirazın reddedilmesi halinde. Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” şeklinde düzenleme bulunması,

06/01/2017 tarih ve 29940 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 02.01.2017 tarih ve 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile CMK’nın 172/2. maddesinin “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” şeklinde ve CMK’nın 173/6. maddesinin “ İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.” şeklinde değiştirilmesi,

ceza yargılamasında usul hükümleri bakımından "derhal uygulama ilkesinin" geçerli olması ve somut olayda karar tarihi itibarıyla CMK'nın 173/6. maddesi gereğince alınmış herhangi bir karar bulunmaması karşısında; öncelikle CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilerek Ordu Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliğinden yeni delil nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılıp açılmayacağına yönelik karar alınıp bunun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, anılan usul hükümlerine aykırı olarak açılan kamu davasında yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,