Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/17867 K.2024/10238

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde site yöneticisi olan sanığın, diğer apartman sakinleri gibi eşyalarını apartman deposuna koyan katılana usulüne uygun tebligat yapmadan, katılanın eşyalarını hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ve hurdacılık yapan tanık ...'e vermek suretiyle hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın, tüm bloklara 15.07.2014 tarihli sığınaklarda atıl durumda düzensiz duran eşyaların 20.08.2014 tarihinde atılacağına dair duyurunun asıldığını, buna göre bu tarihte her blokun sığınakları gezilerek,

sakinlerin zilleri çalınıp haber verildikten sonra kalan eşyaların hurdacıya verildiğini, kanunlara uyarak gerekeni yaptığını savunduğu, ancak 15.07.2014 tarihli duyurunun kaynağı olan 13.03.2014 tarihli olağanüstü genel kurul değerlendirilmesi toplantısının Kat Mülkiyeti Kanununun 29/2. maddesine aykırı olduğu, katılana eşyalarının alınması konusunda ayrıca tebliğ yapılmadığı gibi, 15.08.2014 tarihli duyuruda apartman girişinde bisiklet bırakılmaması, bisikletlerin sığınağa bırakılması yazıldığı halde katılanın diğer eşyalarıyla beraber bisikletinin de olmadığı anlaşıldığından,

sanığın TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerekirken beraat kararı verilmiş ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen mala zarar verme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.03.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,