Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18513 K.2023/3146

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

hükümler yokluğunda verilen sanık ...'ın bilinen adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebligat çıkarılması gerekirken, doğrudan aynı maddenin ikinci fıkrasına göre yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğu gibi, bu şekildeki tebliğ işleminin yapıldığı 25.05.2015 tarihinde sanığın Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşıldığından, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2015 Tarihli ve 2014/255 Esas, 2015/191 Karar Sayılı Kararı ile Sanıklar Hakkında

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, (sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesinin altıncı fıkrası) uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 47.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, (sanık ... hakkında ayrıca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,)

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, (sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesinin altıncı fıkrası) uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanık ... hakkında ayrıca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,)

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği; hüküm tarihinde cezaevinde bulunduğu halde yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, atılı suçları işlediğine yönelik somut delil bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan ...'ın araç satışı iddiasıyla ilgili herhangi bir delil ibraz edemediğine, tanık R. K'nın yalan beyanda bulunduğuna ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan ...'ın araç satışı iddiasıyla ilgili herhangi bir delil ibraz edemediğine, tanık R. K'nın yalan beyanda bulunduğuna, son savunmasını yapmasına izin verilmeden karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Hüküm tarihinde başka suçtan Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu oturuma getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2014/255 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.