Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18617 K.2023/1045

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/288 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre, Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.10.2019 tarihli ve 2015/197122 sayılı, hükümlerin eksik araştırma nedeniyle bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık neden bildirmeksizin kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılandan satın aldığı otomobil karşılığı suça konu sahte çeki katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık, otomobili katılandan noter kanalıyla satın aldığını, ...'in alım satıma aracı olduğunu, yanlarında katılanla beraber babasının da bulunduğunu, Mesut'a noterde 9.000,00 TL para verdiğini, Mesut'la aracı satan kişilerin ne şekilde anlaştığını bilmediğini, suça konu çeki ilk kez gördüğünü, katılana çek vermediğini savunmuş; bildirdiği adresten Mahkemece yapılan araştırmada ...'e ulaşılamamış ve yargılama sürecinde bu kişiye ait açık kimlik ve adres bilgilerini vermediği anlaşılmıştır.

3. Katılan ve babası tanık A.A. aşamalardaki beyanlarında tutarlı şekilde, aracı sanığa sattıklarını, karşılığında sanığın suça konu çeki kendilerine verdiğini beyan etmişlerdir.

Kendilerine gösterilen fotoğraftan sanığı teşhis ettikleri anlaşılmıştır.

4. Sanığın inkara yönelen savunmaları sonrasında Mahkemece katılan duruşmaya tekrar çağrılarak beyanına başvurulmuş, katılan 15.01.2015 tarihli duruşmada, aracın devrini sanığa verdiğini, çeki de kendisinden aldığını, savunmalarının doğru olmadığını ifade etmiştir.

5. Banka yazıları ve ekspertiz raporuna göre suça konu çekin tamamen sahte olarak oluşturulduğu, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğname ve sanığın temyiz isteği yönünden; katılan ve tanık A.A'nın aşamalarda değişmeyen oluşa uygun tutarlı beyanları, sanığın savunmasında belirttiği ... isimli kişiye ulaşılamaması, yargılama boyunca sanığın bu kişiye ait açık kimlik ve adres bilgilerini bildirmemiş olması, sanığın oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen savunması ve toplanan tüm delillere göre Mahkemenin ulaştığı sonucun yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunda adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının eksik belirlenmesi suretiyle eksik adli para cezası tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Hüküm fıkrasının resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin bölümünde yer alan tekerrüre esas alınan ilamın "2009/202" olan Esas numarasının "2009/2" şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

5. Sanığın tekerrüre esas alınan Eskişehir 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/202 Esas ve 2010/580 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasındaki güveni kötüye kullanma suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/288 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,