Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18892 K.2025/4774

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihi ve öncesinde kuyumculuk yaptıkları ve katılanlar ile suç tarihi öncesinde tanıştıkları, aralarında yaptıkları bir konuşma esnasında bankada bir miktar parasının olduğunu söylediği, sanıkların katılana hitaben "abla paranı niçin faizde bekletiyorsun, faiz haram bilmiyor musun, sen o parayı çek bize ver, biz sana aylık gelir neyse onu verelim" şeklinde teklifte bulundukları, katılanın da kendisine kar payı verileceği umuduyla bu teklifini kabul edip bankadan parasını çekerek 20.000 TL parayı elden sanıklara verdiği,

sanıkların ilk başlarda aylık olarak 450 - 500 TL civarında bir parayı katılana ödedikleri, daha sonrasında ise sanıkların iş yerlerini kapatıp Denizli ilinden ayrıldıkları, katılanların kendisine bir türlü ulaşamadığı iddia edildiği olayda; sanıkların katılanlar tarafından kendilerine teslim edilen para karşılığı altınlar üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle sübuta eren TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen ve uzlaştırma kapsamında kalan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirin de yanılgıya düşülerek beraatlerine karar verilmesi,