Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19313 K.2022/5238

1)"Resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)"Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Kabule göre de;

a) Sanık hakkında TCK'nin 158/1-f-son maddesinde öngörüldüğü şekilde ceza tayin edilmesine karşın, anılan maddenin son fıkrasının iddianamede, görevsizlik kararında ve esas hakkındaki mütalaada yer almaması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK’nin 158/1-f-son madde ve fıkrası uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b)Kabule göre de; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin gözetilmemesi,