Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19644 K.2024/12018

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Katılana ait akaryakıt istasyonunda markette kasiyer olarak çalışan sanığın, pompacı tanıklar ..., ..., ... ve diğer çalışanlar ile bizzat kendisine ait kredi kartlarını işyerinin müdahile ait post cihazına kullandıkları/çektikleri çıkan slip bedeli karşılığı olarak tahsil edilen nakit parayı alıp kullandıkları, böylece akaryakıt satışının kredi kartıyla yapılmış gibi gösterildiği, tedarikçilere yapılacak ödemeleri de kendi kredi kartından ödeyip, karşılığında kasadan nakit para olarak alan sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirketin kullanılan post cihazları nedeniyle muhatap bankaya % 2 oranında komisyon ödemek durumunda kaldığı iddia edilen olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğu gözetilmeksizin sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

2. 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,