Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20452 K.2023/5269

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 Tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/313 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 168 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 18.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204, 62 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, suça konu D.Bank Demirciler Sitesi İstanbul Şubesine ait, 16.05.2014 keşide tarihli, 33.700,00 TL bedelli çeki alışveriş karşılığında mağdura verdiği, mağdurun da ticari ilişki çerçevesinde... A.Ş.nin yetkilisi olan tanık N.C.K.ye verdiği, tahsil için ibraz edildiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sahte çeki piyasaya sürmek suretiyle atılı suçları işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu çekin örneği, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının uzmanlık raporu, mağdurun ve tanık N.C.K.nin beyanları, kurumların cevabi yazıları, bankanın ihbar dilekçesi ve ekleri, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup çek aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükümlerinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Mahkemece davaya katılan sıfatıyla kabul edilen D.Bank A.Ş.nin sanığın üzerine atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma ... bulunmadığından, usulsüz olarak verilen katılma kararı ücreti vekalete hak kazandırmayacağından, banka lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan vekalet ücreti ödenmesine ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,