KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/20548 E., 2022/20178 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik
- Hükümler
- ...,...
- Temyiz edenler
- Katılan vekili, sanık müdafisi
- Tebliğnamedeki düşünceler
- Onama, bozma
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
1)Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmü kurulurken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına “... Sanığın müsnet evrakta sahtecilik suçundan” ibaresinden sonra gelmek üzere "CMK'nin 223/2-a. maddesi gereğince " ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
...
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/20548, K. 2022/20178, 8 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama