Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21362 K.2023/3602

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/102 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, sundukları belgeler ile sanığın atılı suçu işlediği sabit iken eksik araştırma ile delillerin takdirinde hataya düşülerek beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan şirkette satış temsilcisi olarak bayilere mal teslimi ve tahsilat işleri ile görevli olarak çalışırken çeşitli zamanlarda tahsil ettiği yaklaşık 82.000,00 TL parayı mal edinmek suretiyle hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, satış ve tahsilatla görevli olduğunu, şirketin kendisine faturasız mal satma yetkisi verdiğini, sigara satışlarının bazılarının ruhsatlı, bazılarının da şikâyetçi şirket tarafından kurulmuş hayali şirketler üzerinden ruhsatsız şirketlere yapıldığını, iddiaya konu açığın da bu şekilde seyyar toptancılık yapan ... ... isimli kişiye satılan ve bedeli tahsil edilemeyen sigara satışından kaynaklandığını, şirket yetkilileriyle ...'ın evine gidip bulamadıklarını, ... hakkında malları alıp kaçmasından dolayı şikayetçi olduğunu, ondan para tahsil edilmeyince suçun kendisinin üzerine atıldığını beyanla suçlamayı kabul etmemiş,

... ... isimli kişinin evine gittiği ve parasını alamadığı iddiası ile ilgili 14.02.2012 ve 23.02.2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar, ... ...'ın borçlu göründüğü 30.000,00 TL bedelli unsurları eksik bono, ruhsatsız iş yerlerine yapılan satışlara ait sahte fatura kayıtları, hayali şirket olduğunu iddia ettiği şirket faturası sunduğu görülmüştür.

3. Tanık E.U., satış müdürü olup sanığın kendisine bağlı satış temsilsici olduğunu, sanığın kişisel olarak zarar vermediğini, ancak ... ... isimli kişiden 70.000,00 TL civarında tahsilat yapamadığından bu durumun olduğunu, hatta birlikte ... isimli kişinin babasıyla görüşmeye gittiklerini beyan etmiştir.

4. Tanık T.G., sanığın ... ... isimli kişiye para kaptırdığı şirket içinde söylenince bir kaç arkadaşla bir adrese gittiklerini beyan etmiştir.

5. Tanık H.Ç., ürün bedellerini her zaman peşin vermediğini, bir ay içinde satamadığı ürünü alıp borçlarından düştüklerini, şirketten telefonla arayıp, sanığın kendisinden aldığı ürünleri ... ...'a verip dolandırıldığından para alma verme yetkisinin kaldırıldığını söylediklerini beyan etmiştir.

6. Tanık S.D., sanıktan sigara aldığını, ürünleri teslimden bir hafta sonra parasını ödediğini, ... ... isimli kişiyi sakız aldığından dolayı tanıdığını beyan etmiştir.

7. Mahkemece, sanığın ... ... adlı şahsa 70.000,00 TL tutarında sigara verip tahsilatını yapamadığı savunmasının sanığın bağlı bulunduğu satış müdürü olan tanık E.U.'nun beyanı ile de doğrulandığından suç kastı ile hareket ettiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan şirket vekili aracılığıyla yaptığı şikâyetinde, sanığın iş yerinden ayrıldıktan sonra bayilerle yapılan görüşmeler ve hesap mutabakatı işlemleri sırasında sanığın bu şirketlere ait mal satışı yapılmış gibi gösterip, bir kısmında ise satış yapmadan 82.188,52 TL'yi uhdesine geçirdiğini tespit ettikleri iddiasıyla şikâyetçi olmuş ve 7 adet firmaya ait hesaplarda açık olduğuna dair bilgi ve belge sunmuş, sanık ise, sigara satışlarının bazılarının ruhsatlı, bazılarının da şikâyetçi şirket tarafından kurulmuş hayali şirketler üzerinden ruhsatsız şirketlere yapıldığını,

iddiaya konu açığın da bu şekilde seyyar toptancılık yapan ... ... isimli kişiye satılan ve bedeli tahsil edilemeyen sigara satışından kaynaklandığını, şirket yetkilileriyle ...'ın evine gidip bulamadıklarını, ... hakkında ürün alıp kaçmasından dolayı şikâyetçi olduğunu, ondan para tahsil edilmeyince suçun kendisinin üzerine atıldığını beyanla suçlamayı kabul etmemiş, ... ... isimli kişinin evine gittiği ve parasını alamadığı iddiası ile ilgili 14.02.2012 ve 23.02.2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar, ... ...'ın borçlu göründüğü 30.000,00 TL bedelli unsurları eksik bono,

ruhsatsız iş yerlerine yapılan satışlara ait sahte fatura kayıtları, hayali şirket olduğunu iddia ettiği şirket faturası sunmuştur.

Yapılan UYAP kontrolünde, taraflar arasında Bakırköy 17. İş Mahkemesinin 2013/496 Esas sayılı dosyası ile derdest işçi alacağı davası olduğu da anlaşıldığından; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; şikâyetçi şirketin ve ticari ilişkide olduğu şirketlerin defterleri incelenerek tarafların iddiaları kapsamında bilirkişi raporu alınması, iş davasına ilişkin dosyanın getirilerek gerekli bilgi ve belgelerin denetime olanak verecek şekilde örneklerinin alınması, ... ... isimli kişinin araştırılarak tanık olarak dinlenmesinden sonra sonucuna göre;

sanığın suç kastıyla hareket edip etmediği tartışılıp karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş,

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 ... maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ıncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/102 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,