Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21447 K.2024/11978

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden önce internet üzerinden sahibinden.com isimli araç satımına ilişkin site üzerinden aracı satılığa çıkarması üzerine, internet sitesindeki ilanı gören katılanın, ilanda belirtilen telefon numarasını aradığı, birbiri ile irtibata geçtikleri ve Niğde'de buluştukları, aracı tamirhaneye götürüp gösterdikleri, aracın satımı konusunda katılan ile sanığın anlaştıkları, katılan ve sanığın yüz yüze görüştükleri, bu görüşmelerde sanığın hileyi sergileyip katılanı aldattığı anlaşılmakla;

eylemin 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına alınan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “ dolandırıcılık " suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 14.10.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;