Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21478 K.2025/6703

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın aynı konutta ikamet eden kardeşine 22.10.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak, 16.09.2015 tarihli kararda sanığın temyiz süresi belirtilmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı olduğundan sanığın öğrenme üzerine sanık 12.11.2015 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenerek 18.11.2025 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda haksız menfaat miktarının 14.300,00 TL olup,

5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca adli para cezasına esas alınacak gün sayısının belirlenmesi ile bu miktar üzerinden artırım veya indirim yapılması gerekir iken adli para cezasının 5 gün olarak eksik belirlendikten sonra doğrudan haksız menfaat miktarının iki katına çıkarılması ve TL olarak belirlenen miktar üzerinden indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının C) 2. paragrafındaki "28600 TL" ibaresinin "1430 gün" olarak,

C)3. paragrafındaki "23833 TL" ibaresinin "1191 gün" olarak değiştirilmesi ve C)3. paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığa verilen 1191 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri de göz önüne alınarak 1 birim tam gün 20 TL hesabı ile sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 23.820,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından adli para cezası ödenmediği takdirde 5 gün adli para cezası yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,