Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22118 K.2024/2914

Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 tarihli, 2007/3-167 Esas ve 2007/222 Karar 10.06.2014 tarihli, 2013/12-834 Esas ve 2014/321 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) kıyasen uygulanan 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 05.03.2019 tarihinde verilen kararı yasal süre geçtikten sonra 24.04.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanıkların temiz istemleri yönünden, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2013 tarihli ve 2012/570 Esas, 2013/436 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının ve sanık ... hakkında 51 inci maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 10.05.2017 tarihli ve 2015/5861 Esas, 2017/10596 Karar sayılı kararı ile sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu sebebiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/566 Esas, 2019/199 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının ve sanık ... hakkında 51 inci maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, sanık ... için tekerrür hükümlerinin uygulanma ihtimali açısından eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, 2. Sanık ...'in temyiz istemi, uzlaşma işlemlerinin usul ve yasaya aykırı yapıldığına, 3. Sanık ...'un temyiz istemi, beraat etmesi gerekirken eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, lehine hükümlerin uygulanmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in, katılan ...'nin dairesini kiraladığı, kira sözleşmesini sanık ...'un "... sahte ismi ile kefil sıfatıyla imzaladığı, dairede iki ay kadar oturup elektrik parasını da ödemeyen sanık ...'un ...ismiyle internette daire için kiralık ilanı verdiği, ilanı gören şikayetçi ...'nin emlakçı tanık İ.Ç. aracılığıyla daireyi gezdiği, kendisini daire sahibi olarak tanıtan sanık ...'un yetkisi olmadığı halde daireyi şikayetçiye aylık 750,00 TL kira karşılığında kiraladığı ve kira sözleşmesini "..." ismi ile imzaladığı,

sanıkların şikayetçiden iki aylık kira bedeli karşılığı 1.500,00 TL, depozito olarak 300,00 TL ve ödenmemiş kira parası olarak 300,00 TL olmak üzere toplam 2.100,00 TL parayı alıp ortadan kayboldukları, bir süre sonra katılanın eve gelip bilgi ve rızası dışında evinde başka birinin oturduğunu görünce olayın ortaya çıktığı, şikayetçinin sanık ...'u fotoğrafından teşhis ettiği, bu suretle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davaları açılmıştır.

2. Sanıklar suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı görülmüştür. 4. Mahkemece, şikayetçi, katılan ve tanık İ.Ç. beyanı, kira sözleşmeleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sübut bulan suçtan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden Cumhuriyet Savcısının 05.03.2019 tarihinde verilen kararı, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde belirlenen bir aylık yasal süreden sonra 24.04.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığında temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Sanıkların Temyizleri Yönünden

1. Uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmekle, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/566 Esas, 2019/199 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıkların Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/566 Esas, 2019/199 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,