Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22223 K.2022/5350

Mağdur ...'in suç tarihinden yaklaşık bir yıl önce sanık ... ile tanıştığı; sanığın kendisini ..... ismiyle tanıttığı.

2014 yılı Ekim ayı başlarında sanığın ...numaralı telefonu ile mağdur ...'i aradığı ve Zonguldak İlinde kepçeyle kazı yaparken altın bulduğunu söylediği; katılanın bu durumu arkadaşı olan katılan ...'na anlattığı ve .... ile ...’ın sanık ile ......'da buluştukları, sanığın önce kendilerine üç adet numune altın verdiği bunların gerçek olması üzerine tekrar buluştuklarında yedi adet altın daha verdiği onlarında gerçek olduğunu öğrenmeleri üzerine katılan ... ve mağdur ...’ın 08.10.2014 günü toplam 90.000 TL para vererek sanıktan 548 adet altın aldıkları, sanığın da paraları saymak için gidip geri dönmediği,

yapılan araştırmada altınların sahte olduğunun tespit edildiği sanığın bu şekilde atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın baştan itibaren suçlamayı kabul etmeyip katılan ve mağduru tanımadığını savunduğu, soruşturma evresinde şikayetçilere yaptırılan 26.02.2015 tarihli tutanağa göre yapılan fotoğraftan teşhis işlemine esas fotoğrafın dosyada yer almaması yine mağdur ...’ın mahkeme aşamasında 15.02.2016 tarihli duruşmada alınan beyanında “Bana karakolda fotoğraflar gösterilerek teşhis yaptırıldı. Beni dolandıran şahsa çok benziyordu.

Ancak benim fotoğraf üzerinden teşhis ettiğim şahıs fotoğraftaki şahıs değildi. Çünkü beni dolandıran şahısta faça izi vardı.

Fotoğraftaki şahısta faça izi yoktu.” belirtmiş olması ve kovuşturma evresinde de sanık ile mağdur ve katılanın yüzleştirilmediği ve teşhis işleminin yaptırılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, mahkemece sanık ile mağdur ve katılanın canlı teşhis işleminin yaptırılması, bunun mümkün olmaması durumunda teşhise elverişli fotoğrafları gösterilerek sahte altınları kendilerine satan ve kendisini Ramazan ismiyle tanıtan kişinin ... olup olmadığının kesin olarak tespit edilmesinden sonra,