Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22377 K.2023/5426

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2013/294 Esas, 2014/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2013/294 Esas, 2014/476 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/22141 Esas, 2017/24207 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihli ve 2017/932 Esas, 2018/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve uzlaşmanın ileri tarihli edimin ifası şartıyla gerçekleşmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2019/203 Esas, 2019/329 Karar sayılı kararı ile sanığın edimini yerine getirmemesi nedeniyle Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihli ve 2017/932 Esas, 2018/265 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı açıklanarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; uzlaşmayı kabul ettiğine fakat cezaevinde bulunması nedeniyle edimi yerine getiremediğine ve hapis cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın, hurda işi yaptığını bildiği katılanları telefonla arayarak kendisini ... Tekstil isimli firmanın satın alma sorumlusu ... olarak tanıttığı ve ... firmasına ait otogar karşısında bulunan inşaattaki hurda demirleri satmak istediğini söylediği, söz konusu inşaat alanına gidip hurdaları gören katılan ... ve katılan ...'ün sanığın isteği üzerine kapora bedeli olarak sırasıyla 10.000,00 TL ve 5.000,00 TL'yi tanıklar B.T. ve R.İ.'nin işyerlerine bıraktıkları, olaydan bilgisi olmayan ve taksicilik yapan tanık Y.Ç. aracılığıyla kaporanın işyerlerinden alınarak sanığa teslim edildiği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Taraflar arasında sanığın 01.03.2019 tarihinde katılanların zararını karşılaması şartıyla uzlaşma sağlanmış ise de; sanık edimini yerine getirmemiştir.

4. Mahkemece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, tehlikenin ağırlığı, sanığın amacı nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılan beyanı, HTS kayıtları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Mahkemece sonuç ceza miktarı bakımından kanuni engel bulunması nedeniyle sanık hakkındaki hapis cezalarının ertelenmediği anlaşıldığından hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/532 Esas ve 2011/586 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 27.11.2012 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2011 tarihli ve 2009/1672 Esas, 2011/343 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2019/203 Esas, 2019/329 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarının tekerrür uygulamasına ilişkin paragraflarından “22.11.2011 tarihinde kesinleşen Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/532 Esas - 2011/586 K sayılı ilamı ile verilen hapis cezası" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine " Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,

17.05.2011 tarihli ve 2009/1672 Esas, 2011/343 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,