Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22655 K.2024/6685

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Torbalı 1. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2017/459 Esas, 2019/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni Kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52, 53 ve 55 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, vekile tebligat yapılmadığına, beraat verilmesi gerektiğine, mağdurun şikayetinden vazgeçtiği ve müvekkil hakkında diğer suçtan düşme kararı verildiği, yine diğer sanıklar hakkında şikayetten vazgeçildiğinden müvekkili hakkında düşme kararı verilmesi gerekiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu, aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında "iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar" hükmü gereği, mağdurun diğer sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmesinin sanığı da kapsaması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği halde yargılamaya devam edilerek mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Torbalı 1. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2017/459 Esas, 2019/105 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,