KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/22958 E., 2025/12475 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/410 E. 2015/218 K.
- Suç
- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi kararlardan olup temyizi mümkün bulunmadığı, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık ...'in temyiz dışı sanık ... ile birlikte ve iştirak iradesi içerisinde hareketle tamamen sahte olarak tanzim etikleri çeki tedavüle soktukları ve bu çeki katılan ...’e vermek suretiyle menfaat temin ettiklerine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
...
Ltd.Şirketi müdürü olan sanığın, şikayetçi şirketten aldığı mallar karşılığı suça konu çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında çalıntı-sahte şeklindeki bilgiler dolayısıyla ödeme yapılmadığı iddia olunan olayda, şikâyetçi şirketin dosyaya sunduğu satışa ilişkin faturalar ve çek giriş bordrolarına göre, sanığın eyleminin ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 158/1-h maddesinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu da oluşturduğu halde bu bendin ayrıca uygulanmamasındaki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;
sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen;
“... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/22958, K. 2025/12475, 1 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama