Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23108 K.2025/605

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan ...'un erkek berberi işletmecisi olduğu, sanığı işe aldığı ve 10 gün kadar günlük olarak çalıştığı, sanığın suç tarihinde cep telefonu ile görüşme yapmak istediğini söylediği, katılanın da telefonunu sanığa bu maksatla verdiği, sanığın telefonu alıp dışarı çıktığı ve bir daha da dönmediği iddia ve kabul olunan olayda;

Katılanın, sanığa cep telefonunu kısa süreliğine ve geri almak üzere teslim ettiği, sanığın üzerine atılı eyleminde, meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinden kaynaklanmadığı, suç vasfının 155/1 olduğuna temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “Güveni Kötüye Kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 15.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;