Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23409 K.2025/12240

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kuyumcu olan sanık ...'ın, kendisine emaneten muhafaza etmesi için müşterisi olan katılan tarafından teslim edilen altınları, katılanın kayınpederi olan sanık ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek mal edindiği iddia olunan olayda, taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunmadığından, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "güveni kötüye kullanma" suçunun, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son sebep olan, iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan sanık ... hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 01.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,