Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23755 K.2025/990

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak, katılanın istediği parayı sanığın ödeyemeyeceğini belirtmesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa Şırnak (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2013 tarihli ve 2013/2 Esas, 2013/104 Karar sayılı kararında 6 ay hapis cezası ve gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası verildiği, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli ilâmı ile bozulmasına karar verildiği,

Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli inceleme konusu yargılama dosyasında sanık hakkında TCK'nın 155/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının tertip olunduğu ancak, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezada kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın ilk hükümdeki 6 ay hapis ve ikinci hükümdeki 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

oysa cezada kazanılmış hak uygulamasında hapis ve adlî para cezasının bir bütün olarak dikkate alınması gerektiği, cezada kazanılmış hakka esas ceza belirlenirken hapis cezası için ayrı, adlî para cezası için ayrı değerlendirme yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görülmüş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.