Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23766 K.2024/12187

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçun CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan 10.10.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünde adli para cezasının 24 taksitte ödenmesine karar verildiği halde bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildikten sonra Yargıtay 15 Ceza Dairesinin 22.10.2018 tarihli, 2015/12156 Esas, 2018/6974 Karar sayılı kararı ile bozulduğu ve bozma kararı sonrası verilen temyize konu hükümde, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca halen uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca söz konusu taksit sayısının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, adli para cezasının 15 taksitte ödenmesine karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.