Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23931 K.2025/13607

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin temyiz dışı, dosyası tefrik edilen şirketin diğer ortağı olan sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, mağdurun da ortak olduğu şirket ile adı geçen sanık ... arasında ticari ilişki bulunmadığı halde sanık ...’nın şirketi borçlu, adı geçen sanığı alacaklı gösteren senetleri tanzim edip diğer sanığa vererek icra takibine koydurttuğu, sanık ...’nın şirketin fiilen işlerini takip etmediği halde ödeme emrini tebellüğ ederek borcu kabul edip icra takibini kesinleştirerek şirketin mallarını haczettirdiği ve bu şekilde eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 158/1-d madde ve fıkrasında düzenlenen kamu kurumu olan icra dairesini vasıta kılarak nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu iddia edilen olayda;

Sanık, temyiz dışı sanık ve mağdurun aşamalardaki savunmaları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, icra takibine konu şirketin malları hakkında haciz işlemi yapıldığının belirtilmesi bakımından, mağdurun beyanının alınarak sanığa icra takibine konan senetlerden dolayı her hangibir ödeme veya icra dosyalarında haciz işlemine konu herhangibir tahsilat yapılıp yapılmadığı hususlarının araştırılmasından sonra sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-d, 35. maddeleri kapsamında nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de, TCK 62. Maddenin uygulanmasından sonra 100 gün adli para cezası denmesi gerekirken 10 gün adli para cezası denmesi suretiyle yanlış gösterilmesi,