Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24332 K.2023/7455

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/316 Esas, 2015/606 Karar Sayılı kararı ile güveni kötüye kullanma suçundan; 1. Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba, 2. Sanık ... hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme sonucu verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanıkların katılandan araç kiraladıkları, sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan başka bir davaya konu olayda sanığın katılandan kiralanan aracı kullandığı gerekçesiyle katılanın kira sözleşmesindeki feshetme hakkını kullanarak aracı geri istemek için verdiği irtibat numarasından önce sanığı aradığı ancak ulaşamadığı, sonra diğer sanık ... ile irtibata geçtiği ve aracın teslimini istediği, sanık ...'in de sanık ...'ı aradığı ancak ulaşamadığı, sanık ...'ın telefonlarının kapalı olduğu, bu nedenle sanık ...'in aracı katılana teslim edemediği,

böylece katılanın sözleşmeyi feshederek aracın iadesini istediği halde sanık ...'ın aracı iade etmeyerek atılı suçu işlediğinden cezalandırılmasına, her ne kadar sanık ... suça konu aracı diğer sanıkla birlikte kiralamış ise de, aracın sanık ... tarafından kullanılması nedeniyle iadesi istenildiğinde sanığın elinde olmayan sebeplerle aracı iade edemediği ve sanık ...'a da ulaşamadığı, bu nedenle atılı suçtan cezalandırılmasını gerektirir somut, kesin, tam bir vicdani kanaat oluşturacak delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

2. Sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, araç kiralama sözleşmesinin örneği, kurumların cevabi yazıları, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Yönünden

1. Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği,

2. Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenlerle Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/316 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/316 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,