Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24455 K.2025/12398

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın 05/11/2013 tarihinde katılan ...'na ait "... A Car" firmasından 1.800 TL karşılığında 34... plakalı aracı kiraladığı, 19/11/2013 tarihinde ise kendisine ait olduğunu beyan ederek katılan ...'e 37.750 TL karşılığında sattığının anlaşılması karşısında ...'na karşı eyleminin 5237 Sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma, ...'e karşı eyleminin ise aynı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu,

atılı suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e. maddesi gereği öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımlarının kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13/11/2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,