Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24500 K.2024/19

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli ve 2015/233 sayılı iddianamesiyle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve parti defter ve kayıtlarının gizlenmesi suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun (2820 sayılı Kanun) 113 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a) 2820 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan anılan Kanun'un 113 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, 2820 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden onama; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden ise uzlaştırma kurumunun uygulanması bakımından bozma yönünde görüş serdedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine, zira parayı parti giderleri için harcadığına, evrak ve defterler ile kayıtların ve laptopun ise görev süresi boyunca parti binasında bulunduğuna, bu nedenlerle suçsuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ...ilçesinde 14.02.2014 ila 18.04.2014 tarihleri arasında parti ilçe teşkilatı başkanlığı yaptığı, sanığın görevden alınarak yerine mağdur ...'in görevlendirildiği, sanığın uhdesinde bulunan partiye ait bilgisayar ve defterler ile parti teşkilat binasının anahtarını vermediği, bu sebeple parti yönetim kurulu üyelerinin çilingir marifetiyle kapıyı açtırıp içeriye girdikleri ve ilçe başkanlığına ait üye kayıt defterinin, gelir gider defterinin, gelen giden evrak kayıt defterinin, karar defterinin, banka cüzdanının, parti mührünün, gelir ve ödendi makbuzlarının, zimmetle teslim edilen laptopun binada bulunmadığına dair tutanak tanzim ettikleri ayrıca partinin iş bankasına ait hesabından da sanığın 2.000,00 TL para çektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık çektiği bu parayı hangi sebeple nereye harcadığını ispat edememiştir.

3. Mahkemece sanık savunması, tanık beyanları, banka kayıtları, tutanaklar, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki suçtan da ayrı ayrı mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2820 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği,

sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesiyle, 2820 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden ise.

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği de dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı parti defter ve kayıtlarının gizlenmesi suçunun mağdurunun kamu olduğu,

hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun ise 2820 sayılı Kanun'un 121 inci maddesi uyarınca Dernekler Kanunu'na yapılan atıfta dikkate alındığında özel hukuk tüzel kişisi olan siyasi partiye karşı işlendiğinin kabul edildiği,

dolayısıyla sanığa isnat edilen parti defter ve kayıtlarını gizlemek suçu ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mağdurlarının farklı olduğu ve özel hukuk tüzel kişisiyle uzlaşma da yapılabileceği anlaşılmakla, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle,

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,