KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/24555 E., 2026/1458 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/90 E., 2019/317 K.
- Suçlar
- Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Düşme .onama
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların iştirak halinde atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda , zamanaşımını kesen son işlemin sanık ...'nün sorgusunun yapıldığı 28.03.2011 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Yapılan Temyiz İncelemesinde ; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve. değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair delil bulunmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin, temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Yapılan Temyiz İncelemesinde ;
Sanıklara yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d-e maddelerinde öngörülen olağan dava zamanaşımının sanık ...'nün sorgusunun yapıldığı 28.03.2011 tarihinden karar tarihi olan 02.07.2019 tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/24555, K. 2026/1458, 10 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama