KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/24632 E., 2025/14504 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/310 E., 2019/584 K.
- Suç
- Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin tüm, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1136 sayılı kanunun 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası gereğince, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme "sanığın kendini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 6.810 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,18.11.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/24632, K. 2025/14504, 18 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama