Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24720 K.2023/5054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2013/356 Esas, 2014/621 Karar sayılı kararıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası 62, 52, 50 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2..Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2013/356 Esas, 2014/621 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.11.2017 tarihli ve 2017/24646 Esas, 2017/23061 Karar sayılı kararıyla uzlaştırma hükümlerinin değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 ... maddesi ikinci fıkrası, 62, 50, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; hükmedilen para cezası miktarının çok olduğuna, kamuya yararlı bir işte çalışmaya çevrilmesi istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılan ... 'ın kullandığı telefondan arandığı , arayan şahsın kendisini Emniyet görevlisi olarak tanıttığı ve T.C. kimlik numarasının kullanıldığını bu durumun düzeltilmesi ve kullanan şahısların tespiti için verilecek hesaba para göndermesinin söylendiği, bunun üzerine sanık ...'in hesabına toplam 4.385,00 TL parayı gönderen katılanın daha sonra dolandırıldığını anlayarak şikâyetçi olduğu, Finansbankın 24.02.2012 tarihli yazısında katılanın, sanık ...'in 29924 674 numaralı hesabına 4.385,00 TL parayı yatırdığının bildirildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Banka 30.09.2011 tarihli cevabi yazısında paranın halen sanığın hesabında olduğu bildirilmiştir.

3. Banka cevabi yazısına göre; katılanın para yatırdığı hesabın sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

4. Katılanın arandığı [TELEFON] numaralı hattın ... ... adına kayıtlı bir hat olduğu belirlenmiştir.

5. 17.11.2011 tarihli Kolluk tahkikat evrakına göre katılanın arandığı [TELEFON] numaralı hattın birçok dolandırıcılık suçunda kullanıldığı tespit edilmiştir.

6. Sanığın katılanın zararını giderdiğine ilişkin dilekçe ve ekinde, gönderici ... Esmer, alıcısı ... olan 4.885,00 TL tutarlı PTT gönderi dekontu dosya arasındadır.

7. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

8. Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/632 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "hürriyeti bağlayıcı cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 53 maddesi gereğince hak mahrumiyetine hükmedilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/632 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin kaldırılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,