Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25134 K.2023/2871

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca oybirliğiyle reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/231 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/231 Esas , 2015/283 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/26040 Esas, 2017/26830 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli ve 2018/40 Esas, 2018/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 inci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 2.000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme ve yeterli olmayan gerekçe ile kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'un 15.06.2011 tarihinde cep telefonu aranarak; örgüt üyeleri tarafından adına çok sayıda cep telefonu hattı alındığı, örgüt üyelerinin yakalanabilmesi için bankadaki hesaplarından havale yapması gerektiğinin söylendiği, katılan 42.000,00 TL'yi Akbank Niğde Şubesi temyiz dışı sanık müşterisi ...'a havale ettiği sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın iştirak halinde hareket ettikleri iddia olunmuştur.

2. Sanık savunmasında; suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... ifadesinde özetle; sanık ...'ın dükkanına yanında tanımadığı 2 kişiyle birlikte gelerek "Kardeş bunlar benim tanıdığım olur, bunlara borçlu olan kişi Ankara'dan para gönderecek, hesap numaraları yok, senin hesap numaranı kullanabilir miyiz" dediğini, kendisinin kabul ettiğini, banka hesabında 41.000,00 TL'nin üzerinde para bulunduğunu, paranın 3.000,00 TL'sinin bankaya olan borcu nedeniyle kesildiğini, geriye kalan parayı ertesi günü sanık ...'a teslim ettiğini beyan etmiştir.

4. 21.02.2018 tarihli uzlaştırma raporu ile sanık ve katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

5. Mahkemece, katılanın aşamalardaki beyanları, banka kayıtları, telefon HTS kayıtları, teşhis tutanağı, sanık savunmaları, iddia, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanık ...'ın aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmediği,

katılan ...'i tanımadığını, önceden Vodafone ana bayi olarak çalıştığını, diğer sanık ...'in kendisinin tali bayisi olduğunu, ...'in iddia ettiği şekilde, 38 bin lirayı kendisinden almadığını, kendisinin tali bayisi olması nedeniyle elektronik cihazlardan ötürü 3000 dolar alacağı olduğunu bayi parayı 15 Haziran'da ödediği için bu borcu istemek için aramış olabileceğini, ayrıca ...'in iş yerine de sürekli bu konu için gittiğini ifade ettiği anlaşılmakta ise de; bu savunmalarının dosya kapsamına ters düşmesi ve suçtan kurtulmaya matuf olması nedeniyle, sanık ...'in bu yöndeki savunmalarına itibar edilmeyerek;

sanığın diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı telefonla arayıp örgüt üyeleri tarafından adına çok sayıda cep telefonu hattı alındığı, örgüt üyelerinin yakalanabilmesi için bankadaki hesaplarından havale yapması gerektiğini söyledikleri, katılan ...'un 42.000,00 TL'yi Akbank Niğde Şubesi müşterisi diğer sanık ...'a havale ettiği, ...'in hesabına yapılan havaleyi değişik tarihlerde çekmek suretiyle kullandığı ve sanık ...'a verdiği gerekçesiyle temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda; 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin bu hususlara yönelik yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli ve 2018/40 Esas, 2018/347 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,