Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/2544 K.2024/559

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve2015/510 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç kastının olmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen cezaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, aynı cezaevinde kaldığı katılan adına başka bir suçtan dolayı birlikte sanık olarak yargılandıkları ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/500 esas sayılı dosyasında görülen davada "ikrar" içeren suça konu dilekçeyi yazmak ve katılan adına imzalamak suretiyle hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, katılanla aynı suçtan yargılanırken geçici koğuşta beraber kaldıkları sırada katılanın okuma yazma bilmediğinden kendisine ricası üzerine suça konu dilekçeyi yazıp imzaladığını beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, suça konu dilekçenin kendisine ait olmadığını, okuma yazma bildiğini, sanığa kendi adına dilekçe yazdırmadığını, bilgisi ve rızası dışında yazıldığını beyan etmiştir.

4. Uzmanlık raporuna göre, bahse konu dilekçedeki yazı ve altındaki imzanın katılanın eli ürünü olmayıp sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

5. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya ilişkin olduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli kararda suç tarihinin 08.12.2014 olması gerekirke 10.03.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/500 esas sayılı dosyasının 10.03.2015 tarihli duruşma tutanağı, suça konu 08.12.2014 tarihli dilekçe içeriği, tanıklar beyanları, sanık ve katılanın geçici koğuşta birlikte kaldıklarına dair cezaevi belgesi, uzmanlık raporu ile sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,