Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25539 K.2024/2

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2013/108 Esas, 2014/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2013/108 Esas, 2014/242 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/24686 Esas, 2017/26285 Karar sayılı kararıyla;

"Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/569 Karar sayılı kararıyla, eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında kalma ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/381 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay tarihinden önce katılanın müdürü olduğu işletmeye sık sık giderek alışveriş yaptığı, bu sayede katılan ile tanışıp yakınlık kurduğu, katılanın aralarındaki yakınlıktan dolayı sohbet sırasında sanığa araba almak istediğini söylediği, sanığın kendisinin polis memuru olduğunu söyleyerek katılanın güvenini kazandığı ve katılana, icradan ucuz araç alabileceğini söyleyerek katılanı ikna edip 14.000,00 TL ve akabinde icra masrafları vb için de 9.000,00 TL parasını aldığı, bir süre sonra da ortadan kaybolduğu ve katılan ile irtibatını kestiği anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Tanıklar M.U., S.Ç. ve S.A.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Taraflar arasındaki uzlaştırma girişiminin, sanığın edimini ifa etmemesi nedeniyle sonuçsuz kaldığı tespit edilmiştir.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile yemin altında dinlenilen tanıkların beyanlarına itibarla, katılanın sanığa iftira etmesi için hiçbir nedenin bulunmadığı kanaatine varan Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın katılana uygun fiyatla araç alımında yardımcı olacağından bahisle önce 14.000,00 TL ve bir süre sonra da aynı suç işleme kararı kapsamında icra masrafları vb için 9.000,00 TL para alması karşısında sanığın, aynı mağdura karşı aynı suçu yakın ve farklı tarihlerde birden fazla kez işlediği dikkate alınarak sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştirilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2018/381 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,