Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25546 K.2024/1272

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/776 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, neticeten iki kez 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.05.2019 tarihli ve 2019/2252 Esas, 2019/5302 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu sebebiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/436 Esas, 2019/831 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmesi sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, uzlaşma ediminin yerine getirilip getirilmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, 2. Katılan vekilinin temyiz istemi, edim koşullu uzlaşma yapıldığı, ancak edim yerine getirilmediğinden eksik araştırma ile verilen düşme hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 09.07.2019 tarihinden uzlaşma raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği 29.07.2019 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Uzlaştırma raporu içeriğine göre, tarafların yerine getirilmesi ileri bir tarihe bırakılan edimin ifası suretiyle uzlaştıklarının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 27 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık hakkında aynı kanunun 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde mahkeme tarafından 231 inci maddenin on birinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden ve sanığın uzlaşmanın gereği olan edimleri yerine getirip getirmediği araştırılmadan, düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/436 Esas, 2019/831 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,