Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25829 K.2023/8111

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2012/709 Esas 2013/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.04.2017 tarihli ve 2015/8760 Esas, 2017/9443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığa yüklenen suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2019 tarihli ve 2018/902 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 16.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçu dava dışı üçüncü kişinin işlediğine, kendisinin işlemediğine bu sebeple uzlaştırma teklifini dahi kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 17.11.2011 tarihinde katılan cep telefonundan aranmış ve kendisini yargı mensubu olarak tanıtan sanığın katılanı; adına para yatırılmak suretiyle suça karıştığı yönünde hile ile kandırması ve yönlendirmesi neticesinde katılan, sanığın ...numaralı ... nezdinde bulunan hesabına 12.934,66 TL para yatırmıştır.

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği fakat uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

4. Mahkeme tarafından, dosya kapsamı itibarıyla sanığın zaman ve yer kavramı belli olmayan soyut savunmalarında daha önce hiç tanımadığı birine hesap numarasını verdiği yönündeki savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek üzerine atılı eylemin; iddia, katılan anlatımları, banka dekontları ve dosyadaki diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesinden sabit olduğu kabulü ile gerekçeleri açıklanarak ceza tayin edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.Hukuki Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamına konu hükmü sadece sanığın temyiz ettiği bu nedenle bozma ilamında 1412 sayılı kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkına dikkat çekildiği, bozma ilamına uyulmasına karar verilen mahkemece sanık hakkında yeniden kurulan hükümde sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 16.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bozma ilamına konu hükümde ise netice cezanın 2 yıl 6 ay 5.000,00 TL adli para cezası olduğu,

kurulan hükümde sanığın sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkının korunmadığı anlaşılmış olup bu husus hukuka aykırılık sebebi olarak belirlenmiş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2019 tarihli ve 2018/902 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,