Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26365 K.2024/3624

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2013/272 Esas ve 2014/243 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2017/21900 Esas, 2017/22452 Karar sayılı ilâmıyla;

"30/04/2013 tarihli iddianamede, sanığın katılanı arayıp kendisini savcı olarak tanıtıp adına sahte plakalar çıkarıldığını bunu yapanları bulmaları için para yatırması gerektiğini söyleyip para istemek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2017 tarihli ve 2017/1072 Esas, 2017/757 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

4. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesi, 31/05/2018 tarih, 2018/610 Esas ve 2018/508 sayılı Yetkisizlik kararı vererek dosyanın Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2018 tarih, 2018/420 Esas ve 2018/332 sayılı karşı yetkisizlik kararı ile dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 25/10/2018 tarih, 2018/11362 Esas ve 2018/8198 sayılı kararı ile Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

5. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/158 Esas, 2019/419 Karar Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 61, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; eksik inceleme yapıldığını belirterek verilen cezanın temyiz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılanın telefonunu arayıp kendini savcı olarak tanıtan sanığın katılanın adına kayıtlı olan sabit numaradan internet kullanıldığını, kredi kartlarına giriş yapıldığını, kendi adına hesap numaraları açıldığını, başkalarının kullanmaması için hesabındaki paraları çekip sanığın kredi kartı hesabına yatırması gerektiğini söylediği ve katılanın da bu hesaba toplam 3.880,00 TL para yatırdığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/158 Esas, 2019/419 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,