Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26849 K.2025/13333

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın ..... numaralı hat ile katılanı arayarak, ... Bankasından aradığını, banka hesaplarında yanlışlık olduğunu, yanlışlığın düzeltilmesi için kredi kart bilgilerinin gerektiğini öne sürüp bu şekilde kredi kart bilgilerini ele geçirerek bu bilgilerle internet üzerinden harcama yapıp katılanı 350 TL zarara uğrattığı iddia ve kabul edilen olayda:

1. Sanığın üzerine atılı bulunan eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1.maddesinde düzenlenen "Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı yasanın 158/1-f maddesinde düzenlenen "Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; sanığın elde ettiği haksız menfaat tutarı 350 TL olduğu ve hapis cezası asgari hadden takdir edildiği halde ayrı bir gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,