Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27016 K.2025/4833

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma öncesi hükümde sanık hakkında 3 yıl hapis cezası ve 60.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bozma sonrası ise 3 yıl hapis cezası ile 10.000 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma öncesi verilen cezadan fazla ceza verilmesinden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereği usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı hareket edildiği gerekçesiyle düzeltilerek onama içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma sonrası, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereğince “şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; sanık hakkında Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/589 Esas sayılı ilamı ile verilen ilk mahkumiyet hükmünde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu hususun sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden temyize konu mahkumiyet hükmünde tekerrür hükümlerin uygulanması,