Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27210 K.2024/6105

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/182 Esas, 2015/666 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2017/20066 Esas, 2017/19870 Karar sayılı kararı ile "...sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/191 Esas, 2020/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, atılı suçun işlenmediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın kendisini daha önceden SGK'da çalışan emeklilik işlerine bakan mali müşavir olarak katılana tanıttığı, katılana "seni 47 yaşında emekli edebilirim" diyerek 10 yıl önceden emekli edebileceği vaadinde bulunduğu, bu iş için 7.000 TL para talep edildiği, katılanın bu düşünce ile sanığa 2012 yılı Haziran ayında 7.000 TL para verdiği, parayı alan sanığın katılanı işlemlerini takip ediyorum diyerek oyaladığı ve nihayetinde emeklilik işleminin tamamlanmadığı iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve katılanın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

4. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

1. Gerekçeli karar başlığında 2013 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin menfaatin elde edildiği tarih olan Haziran 2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

a) 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 08.10.2015 tarihli hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın, 04.06.2013 olan kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2006 tarihli, 2006/148 Esas ve 2006/196 Karar sayılı 4 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün,

765 sayılı Kanun'un 503 üncü maddesi uyarınca dolandırıcılık suçundan verilmiş olduğu ve uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı infaz aşamasında gözetilmek kaydıyla tekerrüre esas alınması gerektiğinin ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu bozma öncesi hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun gözetilmemesi,

hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu hukuka aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık ile müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 4 adet davetiye ücreti 36,00 TL ile 1 adet posta gideri 4,60 TL yargılama gideri ile bozma kararı sonrası yapılan 100,00 TL uzlaştırmacı gideri olmak üzere toplam 140,60 TL'nin sanıktan tahsiline,

bozma sonrası yapılan diğer yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ve yine hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2006 tarihli, 2006/148 Esas ve 2006/196 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas olduğundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesi uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hatalı uygulama sonucu bozma öncesi hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,