Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27448 K.2024/2284

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/276 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/276 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.12.2019 tarihli ve 2019/10176 Esas, 2019/15605 Karar sayılı kararı ile, ... sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/52 Esas, 2020/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; almış olduğu cezayı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, kendisini komiser ...olarak tanıtan bir kişi tarafından aranarak adliye önüne gitmesinin istendiği, daha sonra adliyede görev yapan komiser yardımcısı ...'in de dahili hattan, kendisini adliyede görevli savcı ... olarak tanıtan bir kişi tarafından aranarak katılan ile görüştürülmesinin sağlandığı ve komiser Fatih'in talimatlarını yerine getirmesinin istendiği, bu şekilde sergilenen hileli davranışlar ile ikna edilen katılanın sanığa ait hesaba para yatırmasının sağlandığı, ancak menfaat temin edilemeden sanığa ait hesaba gönderilen para üzerine bloke konulduğu ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, Eskişehir'e bir kaç günlüğüne geldiğine, bir şirkette üç gün çalıştığına, hesabı o zaman açtırdığına, çalıştığı şirketi hatırlamadığına yönelik savunmalarına dosya kapsamı karşısında itibar edilmediği anlaşılmıştır.

3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında takdiri indirim, şartları oluşmadığından ve takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve gerekçeleri açıklanarak erteleme hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/52 Esas, 2020/166 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,