Beraat, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade
Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/289 Esas, 2019/469 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında, "resmi belgede sahtecilik" ve "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçlarından yürütülen soruşturma neticesinde, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 04.01.2016 tarihli, 2014/6022 Soruşturma ve 2016/104 Karar sayılı kovuşturma yer olmadığına dair karara yönelik şikâyetçiler vekilinin itirazının reddine dair merci Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/808 Değişik İş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 22.05.2017 tarihli ve 2017/3882 sayılı evrakına istinaden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,
05.06.2017 tarihli ve KYB-2017/34497 sayılı tebliğnamesi ile kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 26.02.2018 tarihli ve 2017/35155 Esas, 2018/1282 Karar sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin hakimlik kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/4-a. maddesi uyarınca bozulmasına karar verildiği; bozma kararı üzerine,
Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2018 tarihli ve 2018/20456 Soruşturma, 2018/7554 Esas sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında "resmi belgede sahtecilik" ve "kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" açılan kamu davasında, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/289 Esas, 2019/469 Karar sayılı kararı ile "resmi belgede sahtecilik", "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" ve "kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçlarından beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulduğu,
bu hükümlere yönelik olarak katılanlar vekili ve sanıklar müdafi tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/1891 Esas, 2020/915 Karar sayılı kararı ile dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.
(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiğinin, hakkında kanun yolu talebinde bulunulan hükmün daha önce "temyiz incelemesinden geçmediğinin" ve bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında; kanun yolunun istinaf olduğu belirlenmekle, istinaf incelemesi için yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesine tevdi amacıyla dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
12.05.2025 tarihinde karar verildi.