Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28344 K.2025/15662

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 21.08.2010 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 23.08.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma öncesi sanığın 2 yıl hapis cezası ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak verilen hükümde ise sanığın 3 yıl 4 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın 2 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.03.2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere kazanılmış hak sebebiyle ceza miktarının infaza yönelik indirilmesinin yanı sıra ayrıca cezanın ertelenmesine karar verilmesinin çifte atıfet kuralının ihlali niteliğinde olacağı nazara alındığında,

bozma sonrası sanığın asıl cezasının 3 yıl 4 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası olduğu ve bu cezanın ertelenemeyeceği dikkate alınmadan, bozma sonrası sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek belirlenen ceza miktarı esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.