Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28487 K.2025/3452

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin Cumhuriyet Savcısının temyizi ile sınırlı olarak hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... adına vasisinin temyiz talebinin incelemesinde

Başka bir suç nedeniyle bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezanın infazı nedeniyle, sanık hakkında TMK'nun 407. maddesi uyarınca kısıtlama kararı verilmiş ve vasi olarak temyiz eden ... atanmış ise de, uyap ekranında yapılan incelemede sanığın 22.05.2015 tarihinde ceza evinden tahliye edilip, 23.09.2016 tarihinde girdiği ve gerekçeli kararın tebliğ edildiği 02.01.2016 tarihi ve temyiz süresi içinde ceza evinde bulunmaması karşısında ...'ın vasilik yetkisinin sona erdiğinin kabulü ile hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık vasisinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde

Sanığın adli sicil kaydında yer alan 20.06.2012 kesinleşme tarihli Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2011 tarihli ve 2012/34 Esas, 2012/89 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına yönelik ilamının kesinleşme tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi bozma öncesinde aleyhe temyiz talebi olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.